Чацвёртага жніўня споўнілася 100 гадоў з дня нараджэння беларускага пісьменніка, перакладчыка, публіцыста, ганаровага члена НАН Беларусі, лаўрэата Дзяржаўнай прэміі СССР Янкі Брыля.
Яркай адметнасцю вылучаюцца такія выдатныя аповесці Я. Брыля, як «Ніжнія Байдуны» (1975) і «Золак, убачаны здалёк» (1978, Дзяржаўная прэмія БССР імя Я. Коласа 1982) — творы глыбінна нацыянальныя, у якіх яскрава выяўляецца маральнае здароўе, высакароднасць і прыродная мудрасць беларусаў. Уся творчасць Я. Брыля прасякнута глыбокім, чыстым пачуццём да сваёй радзімы. Шчырае, сумленнае служэнне роднай зямлі, роднаму народу было галоўнай мэтай і сэнсам яго жыцця. У гонар гэтай даты бібліятэкі раёна правялі шэраг мерапрыемстваў па творчасці пісьменніка.
10 августа в здании Районного исполнительного комитета состоялось торжественное вручение удостоверений «Почетного гражданина Городокского района».
Наша земля издавна славится своим главным богатством - хорошими людьми, которые любят и ценят свою малую родину, умножают славу и известность своих мест. К таким людям принадлежит наш земляк - Владимир Скоринкин. Своей жизнью, каждым поступком, строкой прославляет он город, гордится родными местами и людьми, которые здесь живут.
УЗНЯСЕННЕ
Аўтабіяграфія душы
1
Уздоўж разбітых
Чорных каляін
Апалая лістота дагарае.
3 журботным крыкам
Жураўліны клін
Душу маю
I неба раздзірае.
Шмат перажыў я
На сваім вяку,
****
Калі рыхтуюцца ізноў
Лясы надзець апратку,
Зямля мая
Ля валуноў
Адтайвае спачатку.
Нібы асілак Гаравік,
Пакуль хапала клёку,
На Віцебшчыну
Ледавік
Пёр валуны здалёку.
ДЗЕ ГОЛУБ КУПАЎСЯ…
Паэма
1
Узлессі, паплавы,
Лугі ля Яраслаўля
Ўдыхаюць пахі шчаўя
І маладой травы.
Хвалюе вецер плёсы
Яшчэ зялёных ніў.
Дождж спаласкаў нябёсы,
Пяшчотна падсініў.
****
Быццам сон забыты –
Ранак сіні,
Сонца затуманенага ўсход.
Прама пада мною
Супраць плыні
З лайбаю
Грабецца параход.
Поплаў,
Ад гарачыні сасмяглы,
І зялёны ўтульны гарадок
РАЦЭ МАЙГО МАЛЕНСТВА
Хоць і завешся Гараджанкай,
Ты не пястухай гарадской
Была адвеку,
А сялянкай –
Вясёлай,
Шчодрай,
Гаманкой.
Як і твае,
Мае вытокі
У той зялёнай старане,
ЛІПА ЛЯ МАТЧЫНАЙ ХАТЫ
Калі шкраблося
Ў выцвілы франтон
Даждлівым днём
Аголенае сучча,
Мне ліпа нагадала камертон,
А восень –
Нот зажураных сугучча.
Увасабленне смутку
І тугі,
Калі вароны каркаюць
Кнігі
Буслы над аэрадромам. (1969)
Гукавы бар'ер. (1972)
Дазвольце ўзлёт. (1975)
Чацвёрты разварот. (1979)
Вугал атакі. (1983)
Пасадачныя агні. (1985)
Выратавальны плыт. (1988)
Размова на парозе. (1991)
Канікулярная ангіна. (1991)
Лосвіда. (1993)
Апошняе слова. (1994)
Падарожжа ў Крайшарад. (1997)
У карэце па белым свеце. (2000)
Дзе і як жыве Нептун? (2014)
Пераклады
Дантэ Аліг'еры "Боская камедыя" (1997)
Джоржд Байран "Дон Жуан"(2004)
Джоржд Байран "Прароцтва Дантэ"(2004)
Дантэ Аліг'еры. "Новае жыццё"(2011)
Рубцоў M. “Рускі агеньчык”. (1986)
Вінграноўскі М. “Украінскі прэлюд”.(1999)
МАЯ ПАКЛОННАЯ ГАРА
У мястэчку не знайсці вышэй
За яе пагорка і кургана.
Шмат было акопаў і траншэй
На яе вяршыні накапана.
Пазіраў удалеч з-пад рукі
І ў краі далёкія вачыма
Я адсюль праводзіў цягнікі,
Што абсягі засцілалі дымам.
Родны край люблю я з той пары!
