На хустцы ў дзяўчынкі малой.
Падпёрлі дымы, як атланты,
Неба радзімы маёй.
****
Накідалі снегу на дахі
Мяцеліцы – слугі зімы.
Здаецца, нібыта папахі
Ў вёсцы надзелі дамы.
З нагоды марознай пагоды,
Як струны, гудуць правады.
Адгадавалі бароды
Студні да самай вады.
Ззяюць сняжынкі-брыльянты
Published in
Вершы аб родным крае
Latest from Администратор
Login to post comments
